خدای من....

سپاس برای آنچه به من بازگرداندی و آنچه ازمن باز ستاندی که در

بازگشت آن حکمتی بود ودر ستاندنش معرفتی....

مرا بزرگ کن آنقدر بزرگ که دریابم آن حکمتها و آن معرفتها را....

خدای من سپاس....

سپاس از لطفت که مرا دیدی و هر روز به من خندیدی

ومن تو را با لبخندت می شناسم

که هر روزه در چشمان تو می نگرم و تو در

گوش من باز می خوانی که:

همانا من از رگ گردنت به تو نزدیکترم ...

آری...
         تو همین جایی....

چیزی در من می تپد که هر روز تو را به نام می خواند...

سپاس برای تپیدن نبض حضورت....


"مهربان معبود، آنی مرا به خود وامگذار
"